به راستى سيره و روش علامه مىتواند براى همهء عالمان و محققان اسلامى درس باشد ، تا سعى و تلاش علمى خود را در جهت تأمين نيازهاى حوزه‌ها و جامعهء اسلامى تنظيم كنند . چنين نباشد كه در يك رشته از علوم اسلامى هزار متخصص وجود داشته‌باشد و در ساير رشته‌هاى ديگر كمتر از عدد انگشتان يك دست . و اين وظيفه علاوه بر آن‌كه بر عهدهء تك تك دانش پژوهان علوم و محققان است بر عهدهء مديران جوامع علمى نيز است تا بر اساس نيازهاى موجود و برآورد استعدادها با دورنگرى نسبت به آينده از همين امروز در فكر تأمين نيروهاى لازم باشند و علوم حوزه‌ها را در تمام عرصه‌ها رشد داده ، از يكسونگرى اجتناب نمايند . كوتاه سخن اين‌كه علامه رحمه الله ، عالمى بود متعهّد با وجدانى بيدار و در برابر نيازهاى جهان اسلام حسّاس . وى مردى بود متواضع ، باوقار و متين ، وارسته ، مهذّب ، عفيف ، بىهوا و هوس ، صبور ، كم سخن ، پر فكر ، سخت كوش ، خليق و با حيا ، بىآلايش و ساده ، مؤدّب و در بذل دانش حريص و در نهايت او در سير استكمالى خود به حد تجرد برزخى رسيده بود و مىتوانست صور غيبى را كه ديد افراد عادى از مشاهدهء آنها ناتوان است ، مشاهده كنند . « 1 » در پايان وظيفه دارم سپاس و شكر خويش را تقديم فاضل فرزانه فيلسوف وارسته جناب آقاى على عابدى شاهرودى كه مؤلف را در معضلات و فراز و نشيب‌هاى كتاب يارى دادند نمايم و براى ايشان از خداوند عافيت و طول عمر با بركت مسئلت دارم . حوزهء علميّه قم - محسن دهقانى 5 / 10 / 1377

--> ( 1 ) خاطراتى كه از علامه طباطبايى بيان كرديم با اندك تغييرات و اصلاحات از مجله نور علم شماره نهم دوره سوم نقل شده است